WIELKI CZWARTEK

„Kapłan nie żyje dla siebie… Jego życie staje się znakiem miłości Boga do człowieka.”  św. Jan Paweł II
W dniu Kapłaństwa życzymy Księdzu, aby każdy dzień był pełen pokoju, siły i nadziei. Niech Jezus Eucharystyczny będzie zawsze źródłem mocy i światłem na kapłańskiej drodze.
Niech łaska Boża nieustannie towarzyszy Księdzu w codzienności, a trud i poświęcenie, jakie niesie posługa, owocują pokojem serca, wdzięcznością wiernych i wewnętrzną radością.
Niech Boża obecność towarzyszy Księdzu w ciszy modlitwy, w rozmowach z ludźmi, w codziennych obowiązkach i świętych chwilach przy ołtarzu. Z serca życzymy światła Ducha Świętego, odwagi wiary i pokoju, który daje tylko Chrystus – Kapłan doskonały.
Maryja, Matka Chrystusa, Matka Kapłanów niech swą macierzyńską miłością broni, osłania i wyprasza potrzebne łaski. Szczęść Boże! Parafianie!

Ten dzień, jest wejściem w tajemnicę Wieczernika, gdzie Chrystus ustanowił sakrament Eucharystii i Kapłaństwa.

Gromadzimy się wokół ołtarza, tak jak Apostołowie w Wieczerniku. Do uroczystego: Chwała na wysokości Bogu – grają organy, które milkną aż do Uroczystości Paschalnej. W kościele odczytywana jest ewangelia opisująca moment obmycia nóg Apostołom. Jest to znak pokory Jezusa i zaproszenia każdego z nas do udziału w Jego Chwale. Dlatego w wielu kościołach podobnie umywa się nogi mężczyznom. Chcąc pokazać ten znak pokory wszystkim wierzącym.

Eucharystia w wielki Czwartek nie kończy się. jej kontynuacja jest procesja do ciemnicy, która symbolizuje ogród Oliwny, gdzie trawa adoracja, do której zaproszony jest każdy z nas, aby trwać na modlitwie z Jezusem i apostołami. Ołtarz zostaje ogołocony z wszelkich ozdób i obrusów, na znak ogołocenia Chrystusa.